DUSZA DOŚWIADCZAJĄCA POWODZENIA CZ.2 WCHODZENIE... - HAROLD R. EBERLE

Część 2 Wchodzenie w Boże błogosławieństwo finansowe
Przypatrzcie się
liliom na polu... Jeśli więc ziele na polu, które dziś jest, a jutro do pieca
będzie wrzucone, Bóg tak przyodziewa, to czyż nie tym bardziej was, małej wiary?
(Mt 6,28-30)
Możesz doświadczać Bożych błogosławieństw! Aby poprawić swoją
sytuację finansową, możesz podjąć kilka prostych, praktycznych kroków. Po
nauczeniu się, jak przezwyciężać ducha ubóstwa (Część 1), nie skupiaj się
jedynie na zarabianiu na życie. Pójdź naprzód! Zasiewaj ziarna na przyszłość i
pomnażaj zasoby finansowe. Opisane tutaj wskazówki mogą zmienić twoje
życie!
Wstęp
To nie jest książka, która powie ci o tym,
jak stać się bogatym. Wyjaśnia raczej, jak sprawić, żeby ci się powodziło.
Powodzenie to coś więcej! To życie w Bożej obfitości, w Boży sposób.
W
pierwszej książce Dusza doświadczająca powodzenia. Pokonywanie ducha ubóstwa
podzieliliśmy się kluczowymi zasadami dotyczącymi rozwijania poczucia panowania.
Nauczyliśmy się, co oznacza szukanie Królestwa Bożego oraz uwalnianie w naszym
życiu dodanej mocy Bożej. Przedstawiliśmy również kilka terminów związanych ze
zmianą sposobu naszego myślenia. Na przykład kiedy mówimy o mentalności ubóstwa,
rozumiemy przez to sposób myślenia prowadzący do porażki. Natomiast z drugiej
strony, gdy odnosimy się do postaw powodzenia lub sposobów myślenia
zasadzających się na powodzeniu, rozumiemy przez to postawy i wzorce myślenia,
które prowadzą do sukcesu. Przyglądaliśmy się również różnicom w stylu życia
między ludźmi doznającymi powodzenia a tymi, którzy nieustannie zmagają się z
finansami.
Naszym celem jest rozwijać postawy powodzenia, które będą
przynosić obfitość do naszego życia. W drugiej części staramy się opisać
kontrast między sposobem myślenia wynikającym z ubóstwa a mentalnością
powodzenia. Wyjaśnimy również, co robić - a nie tylko - jak myśleć. Wskażemy na
kroki, jakie możesz podjąć, żeby złamać ubóstwo i przyjąć obfitość, którą Bóg ma
dla twojego życia. Powodzenie nie jest celem samym w sobie. Nie szukamy bogactwa
dla samolubnych przyjemności. Chcemy raczej uzyskać dostęp do Bożego
zaopatrzenia, żebyśmy mogli wykonać wszystko to, do czego zostaliśmy na tej
ziemi powołani.