Wzruszająca, pełna zwrotów akcji opowieść o tym, co może się wydarzyć, kiedy technologia zderzy się z naturą – od wielokrotnie nagradzanego autora i ilustratora książek dla dzieci, Petera Browna.
Kiedy robotka imieniem Roz po raz pierwszy otwiera oczy, odkrywa, że jest sama na dzikiej, nieznanej wyspie. Nie ma pojęcia, jak się tam dostała ani w jakim celu… wie tylko, że musi przeżyć. Po dramatycznej ucieczce przed burzą i ataku okrutnych niedźwiedzi zdaje sobie sprawę, że jej jedyną szansą na przetrwanie jest sprytne przystosowanie się do otoczenia. Roz uczy się technik przeżycia, obserwując zwierzęta zamieszkujące wyspę, z czasem zaprzyjaźnia się z nimi, a wyspa staje się jej domem. Jednak pewnego dnia tajemnicza przeszłość robotki powraca…
Książka z czarno-białymi ilustracjami.
Bestseller „New York Timesa”
Na podstawie książki powstał pełnometrażowy film animowany, który w 2024 roku trafi do kin.
Spytaj milicjanta
Czy Spytaj milicjanta to powieść punkowa? To pytanie będzie się na pewno pojawiać bardzo często. Nie mam na to jednoznacznej odpowiedzi. Dla jednych taka będzie, ze względu na tło wydarzeń. Rok 1984 - środek największego kontrkulturowego zrywu pokolenia stanu wojennego. Mnóstwo zespołów, zaangażowanych tekstów, kontestacja represyjnego systemu, próba wywalczenia sobie własnej przestrzeni wolności. Dla innych to zapewne po prostu dramat obyczajowy z punk rockiem w tle.
A co ja o tym sądzę? Chciałem, aby była to opowieść wolna od głupich stereotypów na temat środowiska punkowego, utrwalonych w świadomości społecznej jeszcze przez propagandę PRL-u.
Chciałem pokazać, że bohaterowie skupieni wokół zespołu Pokuta to ludzie wrażliwi, inteligentni, twórczy i zdeterminowani, by prowadzić małą rewolucję w miarę swoich możliwości. Chciałem pokazać, że poszukiwanie wolności to sprawa zasadnicza. Zresztą nie tylko dla środowiska punkowego. Przez powieść przewijają się przedstawiciele starszej generacji – rodzice uwikłani na różne sposoby w system i na różne sposoby próbujący sobie z tym radzić, co często prowadzi do konfliktu pokoleń.
A zatem punkowa czy nie? W moim przekonaniu tak. Pokazuje punk bliski mojemu sercu – pełen szczytnych idei, artystycznego zacięcia i zaangażowany społecznie.
Niektóre zdarzenia są inspirowane prawdziwymi sytuacjami, które widziałem lub przeżyłem. Dlatego tak bliscy są mi młodzi bohaterowie tej opowieści.
Krzysztof Grabowski
Połączenie szyfrowane
Darmowa dostawa od 200zł!
Polityka zwrotów
Opis
Zamówienia wysyłane są w ciągu 24 godzin roboczych od opłacenia zamówienia.

Akceptujemy następujące formy płatności.
Nr konta: 69 1140 2004 0000 3102 7881 0731
Unikat Jan Sieczkowski
Freta 48/8
00-227 Warszawa
Wzruszająca, pełna zwrotów akcji opowieść o tym, co może się wydarzyć, kiedy technologia zderzy się z naturą – od wielokrotnie nagradzanego autora i ilustratora książek dla dzieci, Petera Browna.
Kiedy robotka imieniem Roz po raz pierwszy otwiera oczy, odkrywa, że jest sama na dzikiej, nieznanej wyspie. Nie ma pojęcia, jak się tam dostała ani w jakim celu… wie tylko, że musi przeżyć. Po dramatycznej ucieczce przed burzą i ataku okrutnych niedźwiedzi zdaje sobie sprawę, że jej jedyną szansą na przetrwanie jest sprytne przystosowanie się do otoczenia. Roz uczy się technik przeżycia, obserwując zwierzęta zamieszkujące wyspę, z czasem zaprzyjaźnia się z nimi, a wyspa staje się jej domem. Jednak pewnego dnia tajemnicza przeszłość robotki powraca…
Książka z czarno-białymi ilustracjami.
Bestseller „New York Timesa”
Na podstawie książki powstał pełnometrażowy film animowany, który w 2024 roku trafi do kin.
Spytaj milicjanta
Czy Spytaj milicjanta to powieść punkowa? To pytanie będzie się na pewno pojawiać bardzo często. Nie mam na to jednoznacznej odpowiedzi. Dla jednych taka będzie, ze względu na tło wydarzeń. Rok 1984 - środek największego kontrkulturowego zrywu pokolenia stanu wojennego. Mnóstwo zespołów, zaangażowanych tekstów, kontestacja represyjnego systemu, próba wywalczenia sobie własnej przestrzeni wolności. Dla innych to zapewne po prostu dramat obyczajowy z punk rockiem w tle.
A co ja o tym sądzę? Chciałem, aby była to opowieść wolna od głupich stereotypów na temat środowiska punkowego, utrwalonych w świadomości społecznej jeszcze przez propagandę PRL-u.
Chciałem pokazać, że bohaterowie skupieni wokół zespołu Pokuta to ludzie wrażliwi, inteligentni, twórczy i zdeterminowani, by prowadzić małą rewolucję w miarę swoich możliwości. Chciałem pokazać, że poszukiwanie wolności to sprawa zasadnicza. Zresztą nie tylko dla środowiska punkowego. Przez powieść przewijają się przedstawiciele starszej generacji – rodzice uwikłani na różne sposoby w system i na różne sposoby próbujący sobie z tym radzić, co często prowadzi do konfliktu pokoleń.
A zatem punkowa czy nie? W moim przekonaniu tak. Pokazuje punk bliski mojemu sercu – pełen szczytnych idei, artystycznego zacięcia i zaangażowany społecznie.
Niektóre zdarzenia są inspirowane prawdziwymi sytuacjami, które widziałem lub przeżyłem. Dlatego tak bliscy są mi młodzi bohaterowie tej opowieści.
Krzysztof Grabowski